กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 ทักษะนี้ ฉันต้องได้มาให้ได้!
หลิวเสี้ยวกวงเห็นสีหน้าของเสิ่นเย่าเฟยดูไม่ค่อยดี จึงเกาหลังศีรษะแล้วหัวเราะแห้ง ๆ อย่างกระอักกระอ่วนสองครั้ง
“แค่ก ๆ ล้อเล่นน่า ล้อเล่น”
“อย่าตัดสินคนจากภายนอก น้ำทะเลลึกเกินกว่าจะหยั่งถึง”
“เมื่อกี้เห็นนายอ่อนโยนกับเด็กขนาดนั้น ฉันก็รู้แล้วว่าเสิ่นเสี่ยวเกอต้องเป็นคนดีแน่”
เพื่อกลบเกลื่อนความอึดอัด หลิวเสี้ยวกวงรีบเปลี่ยนเรื่อง
เขาขยับเข้าไปใกล้ สีหน้ากลับมาเคร่งขรึมอีกครั้ง ก่อนเตือนเสียงเบา “แต่เสิ่นเสี่ยวเกอ ถึงนายจะมีฝีมือดี
แต่ตอนคบค้ากับคนของตำหนักมังกรเขียวต้องระวังให้มาก”
“คนพวกนี้ไม่เหมือนคนปกติอย่างเรา”
“พวกเราทำอะไรยังมีหลักการ แต่พวกเขาไม่มีกฎเกณฑ์”