ตอนที่ 108 ปฐมบทแห่งการพบเจอ

ตอนที่ 108 ปฐมบทแห่งการพบเจอ

อันเกอจูงมือหูจิ่วกลับมายังที่พัก จึงได้ทอดถอนใจออกมาอย่างโล่งอก พอนึกขึ้นได้ก็ตระหนักว่า ไม่สิ ไฉนตัวนางต้องรู้สึกร้อนตัวด้วยเล่า?

“ข้าไม่เคยได้ยินเจ้าพูดว่าเลื่อมใสอาจารย์ของข้าถึงเพียงนี้มาก่อน คาดไม่ถึงว่าเจ้าจะเคยไปคารวะเขามาก่อนด้วย”

หูจิ่วไอออกมาอย่างกระดากอายสองสามครั้ง “ในตอนนั้นข้าไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ จึงคิดบังอาจท้าประลองกับเขา ทว่าคำพูดที่ข้ากล่าวไปก็ไม่นับว่าผิด เพียงแต่เพิ่มความกระชับเหมาะสมเท่านั้น”

อันเกอนึกขบขันไม่น้อย นอกเหนือจากความขบขันแล้วยังมีร่องรอยของความซาบซึ้งใจ นางรู้ดีว่าด้วยนิสัยของหูจิ่ว หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่นาง เขาคงไม่ยอมลดตัวลงมาถึงเพียงนี้

ทั้งสองไม่ได้พำนักอยู่ที่สำนักนานนัก วันรุ่งขึ้นจึงกราบลาเจียงซ่างแล้วมุ่งหน้าไปยังเผ่าอสูร