กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 106 วิกฤตแห่งโรงเรียนวาสนาเซียน
ผู้คนล้วนรู้สึกเพียงภาพเบื้องหน้าพร่าเลือนไปชั่วขณะ ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็ต้องตกตะลึงกับฉากทัศน์เบื้องหน้า
“เอ๊ะ ข้าจำได้ว่าหน้าโรงเรียนไม่ได้เป็นเช่นนี้มิใช่หรือ เหตุใดจู่ ๆ จึงมีแม่น้ำเพิ่มขึ้นมาสายหนึ่ง?”
“หอสมุดเองก็เปลี่ยนตำแหน่งไป ตั้งอยู่ใกล้โรงเรียนยิ่งนัก”
“พวกเจ้าดูสิ ตรงนั้นมิใช่ที่ตั้งหอแสดงเดิมหรือ เหตุใดตอนนี้ถึงหายไปเสียแล้ว?”
“พวกเจ้ายังไม่สังเกตอีกหรือ? ผังโดยรวมของที่นี่เปลี่ยนไปทั้งหมดแล้ว ทว่าดูเช่นนี้กลับสมเหตุสมผลยิ่งกว่าเดิม”
“ปาฏิหาริย์เทพ!” มีบางคนคุกเข่าลงกับพื้นคอยโขกศีรษะมิหยุด
ทว่าผู้คนส่วนใหญ่กลับดูสงบนิ่ง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีความภูมิใจในฐานะชาวเมืองวาสนาเซียน