กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 45 คลื่นลมใต้เงาจันทร์
ภายในเรือนพักแห่งหนึ่งที่ดูไม่สะดุดตา เหยียนเฉิงเต๋อเก็บเงินไว้ในอกเสื้ออย่างระมัดระวัง
นับตั้งแต่คฤหาสน์ถูกปิดตาย เมื่อเขาได้สติกลับคืนมาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล จึงรีบออกจากภูเขาชางซาน โชคดีที่เมืองหวยซีมีจุดพักพิงของคฤหาสน์อยู่ ซึ่งปกติไม่มีผู้ใดล่วงรู้ เขาจึงมีที่ซุกหัวนอนในที่สุด
ต่อให้เป็นเช่นนั้น เงินในมือก็ใช้จ่ายหมดไปอย่างรวดเร็ว ตัวเขานอกจากจะมีกำลังรบอยู่บ้างก็ไม่มีความสามารถอื่นอีก จึงทำได้เพียงพึ่งพาการจำนำของมีค่าเพื่อประทังชีวิตไปวัน ๆ
เหยียนเฉิงเต๋อพอคิดถึงความรุ่งโรจน์ในอดีต ความเคียดแค้นในใจก็ยิ่งทวีคูณ
“ผู้ใด” เหยียนเฉิงเต๋อถามด้วยความระแวดระวังทั่วทั้งร่าง
“เต๋อเอ๋อร์ ข้าเอง”
“ท...ท่านพ่อ?” เหยียนเฉิงเต๋ออุทานออกมาด้วยความประหลาดใจและดีใจ