ตอนที่ 42 หวนคืนสู่โรงเตี๊ยม

ตอนที่ 42 หวนคืนสู่โรงเตี๊ยม

ภายในโรงเตี๊ยมวาสนาเซียน อันเกอมองดูห้องที่คุ้นเคยด้วยความมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง กว่านางจะตั้งสติได้ว่านี่คือการได้กลับมาแล้วจริง ๆ ใช่หรือไม่?

อันเกอทิ้งตัวลงนอนบนเตียง สัมผัสถึงความนุ่มนวลเบื้องล่าง นางกอดหมอนแล้วกลิ้งไปมาอย่างมีความสุข “ในที่สุดก็จบชีวิตเยี่ยงคนป่าเสียที”

หลังจากเข้าสู่อวกาศไร้ขอบเขต เวลาภายนอกก็แทบจะหยุดนิ่ง สำหรับอันเกอที่ผ่านไปหนึ่งเดือน แต่โลกภายนอกกลับเป็นเพียงชั่วพริบตาเดียว

“ไม่รู้ว่าท่านอาจารย์จะเป็นอย่างไรบ้าง?” อันเกอใช้หมอนหนุนคางพึมพำกับตนเอง เพียงครู่เดียวเท่านั้น นางก็เริ่มคิดถึงชายชราที่มีนิสัยแปลกประหลาดผู้นั้นเสียแล้ว

“777 อวกาศไร้ขอบเขตนี่มันเรื่องอะไรกัน? ข้าอยู่ที่นั่นกลับติดต่อเจ้าไม่ได้เลย”