บทที่ 299 คนเดียวเทียบเท่าหนึ่งกรมทหาร

เฉียวอันตรงไปยังห้องโถงที่ซ่านชุ่ยหลานอาศัยอยู่ เมื่อเดินไปถึงหน้าประตู ฝีเท้าของเธอก็ชะงักไปเล็กน้อย

เธอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากข้างในห้อง

เธอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากข้างในห้อง

ซ่านชุ่ยหลานไม่อยู่บ้าน ในห้องของเธอจะมีคนอยู่ได้อย่างไร

ไม่นานนัก เฉียวอันก็นึกถึงหานซิงกับสวีเหม่ยเจียวขึ้นมา

แต่พวกเขาก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน การจะเข้าออกห้องของคุณย่าตัวเองตามใจชอบก็ดูไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

เฉียวอันยังคงเคาะประตู

“ปึง!”

จู่ๆ ในห้องก็มีเสียงทึบดังขึ้น จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงตะกุกตะกักของหานซิง

“ใคร…ใครน่ะ!”