บทที่ 294 การประกันตัวไม่ใช่เรื่องที่เพิ่งเคยทำเป็นครั้งแรก

พอเขารู้สึกตัวอีกที ก็พบว่าตัวเองนอนคว่ำหน้าอยู่กับพื้นเสียแล้ว ใบหน้าปวดแสบปวดร้อนไปหมด จมูกทั้งชาทั้งเจ็บแปลบ

ทันทีที่ยื่นมือไปแตะ ความเจ็บปวดแล่นริ้วจนเขาต้องขดตัวงอเป็นกุ้งอยู่บนพื้น

เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเร็วเกินไป หลี่จิงมองไม่ทันด้วยซ้ำว่าฮั่วจี้อวิ๋นลงมือตอนไหน

"คุณ…คุณกล้าทำร้ายตำรวจเหรอ"

"ที่นี่ปักกิ่ง ไม่ใช่กองทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือของพวกคุณนะ!"

ต่อให้เป็นคนอารมณ์ดีแค่ไหน หลี่จิงก็ไม่อาจทนดูผู้ใต้บังคับบัญชาถูกซ้อมโดยไม่รู้สึกรู้สาได้

ยิ่งไปกว่านั้น ในโถงทางเดินยังมีตำรวจอีกตั้งหลายคนยืนมองอยู่

"ที่ฉันต่อยมัน ก็เพราะมันปล่อยข่าวโคมลอย ใส่ร้ายความบริสุทธิ์ของเมียฉัน!"

"ที่ฉันต่อยมัน ก็เพราะมันเป็นตำรวจ แต่ไม่รู้จักรับใช้ประชาชนให้ดี กลับมารังแกผู้หญิง!"