บทที่ 279 ไม่เคยถือสากับคนตาย

ม่อเส้าหัวชะงักไปชั่วขณะ รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง "เธอไม่แค้นเขาเหรอ?"

"ไม่แค้นหรอก ฉันไม่เคยเอาอารมณ์ไปเปลืองกับคนตาย"

หลังจากเงียบไปครู่สั้นๆ ม่อเส้าหัวก็หัวเราะออกมา หางตาปรากฏรอยแดงระเรื่อจางๆ

"น่าสนใจจริงๆ เพิ่งจะเคยเจอคนแผ่นดินใหญ่ที่แปลกแบบนี้เป็นครั้งแรก"

ม่อเส้าหัวไม่ได้คิดจะมีความสัมพันธ์อะไรกับผู้หญิงที่นี่

เขายกมือซ้ายขึ้น กระดิกนิ้วชี้และนิ้วกลางเบาๆ ตงอวี่เข้าใจความหมายในทันที จึงหยิบกล่องสีขาวขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

แล้วหยิบแคปซูลเม็ดหนึ่งออกมาจากข้างใน

ในเวลาเดียวกัน ม่อเส้าหัวก็เลื่อนปึกเงินต้าถวนเจี๋ยมาตรงหน้า "กินยานี่ซะ แล้วเงินพวกนี้จะเป็นของเธอทั้งหมด"

เฉียวอันไม่ได้มีสีหน้าประหลาดใจอะไรมากนัก