บทที่ 224 แนวคิดการอบรมสั่งสอนของเฉียวอัน

ได้เงินตั้งสามสิบหยวน แถมยังมีแป้งสาลีขาวอีกห้าชั่ง หากพูดออกไป ใครๆ ก็ต้องอิจฉาจนตาร้อน

“พี่สาว นี่เป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากฉันค่ะ ความจริงแล้วหลักๆ คือมีเรื่องอยากจะปรึกษาพี่สักหน่อย”

เฉียวอันหันไปสบตากับฮั่วจี้อวิ๋น

ฮั่วจี้อวิ๋นเข้าใจความหมายในทันที “พี่สาวครับ คืออย่างนี้ ช่วงกลางวันผมไม่อยู่บ้าน เฉียวอันเองก็มีธุระของเธอ บ้านเราไม่มีผู้หลักผู้ใหญ่คอยช่วยดูแล พวกเราเลยอยากจะจ้างให้พี่อยู่ช่วยงานที่บ้านเราต่อไปครับ”

“ค่าจ้างให้เท่าเดิม พี่คิดว่ายังไงครับ”

ขมับของซูซิ่วหลานกระตุกตุบๆ ในโลกนี้ยังมีเรื่องดีๆ แบบนี้อยู่อีกหรือ

แค่ช่วยเลี้ยงเด็ก ทำกับข้าว เดือนหนึ่งก็ได้เงินตั้งสามสิบหยวนเชียวนะ

เรื่องแบบนี้มีอะไรให้ไม่เต็มใจกันล่ะ เธอแทบจะอยากกระโจนใส่เสียด้วยซ้ำ!