บทที่ 220 ความคิดผิดแผกจากคนทั่วไป

เพียงแค่คิด หัวใจของฮั่วจี้อวิ๋นก็เริ่มอึดอัดแน่นหน้าอก ราวกับถูกบีบกุมเอาไว้

ตั้งแต่รู้จักกับเฉียวอันมา เขายังไม่เคยเห็นเธออ่อนแอหมดเรี่ยวแรงถึงเพียงนี้มาก่อน

น้ำตาของฮั่วจี้อวิ๋นเอ่อล้นออกมาอย่างไม่อาจควบคุม

เขาอุ้มเฉียวอันขึ้นมาแนบอกในท่าช้อนตัว

"หัวหน้าแผนกเฝิง ห้องพักผู้ป่วยอยู่ที่ไหนครับ" ฮั่วจี้อวิ๋นถาม

"ฉันพาพวกคุณไปเอง"

เฉียวอันขดตัวอยู่ในอ้อมอกของฮั่วจี้อวิ๋น ศีรษะซบลงบนแผงอกของเขา

เธอได้ยินเสียงหัวใจของเขาที่เต้นรัวเร็วได้อย่างชัดเจน

ผู้ชายคนนี้ ตื่นเต้นกังวลถึงขนาดนี้เชียวหรือ

ตอนเดินผ่านม้านั่งยาว ฮั่วจี้อวิ๋นก็ไหว้วานให้พวกหวังเป่าหัวช่วยถือกระเป๋าชุดคลอดตามมา