บทที่ 206 ตายไปก็คือชะตากรรมของเธอ

กัวไฉเฟิ่งตกใจแทบฉี่ราด เธอซอยเท้าถอยหลังกรูดไปสองก้าว ชนเข้ากับโต๊ะอาหาร

“แกเป็นบ้าไปแล้วเหรอ! คิดจะทำอะไรน่ะ!”

เฉียวอันไม่ตอบ เธอยังคงลงแรงฟันประตูใหญ่อย่างเอาเป็นเอาตาย

หลังเสียงกระแทกดังสนั่นไม่กี่ครั้ง ประตูบ้านของเจิงฝูซุ่นก็ถูกเฉียวอันฟันจนพังล้มลงมาทั้งบาน

ทันทีที่ก้าวเข้าไปข้างใน เธอก็ได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง

พอหันไปมอง ก็เห็นเซี่ยเสี่ยวอวิ๋นกำลังกุมท้อง ตะเกียกตะกายคลานออกมาจากห้องนอนอย่างยากลำบาก

ร่างของเธอเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เส้นผมลู่ติดใบหน้า

สายตาของเฉียวอันมองเลยร่างของเซี่ยเสี่ยวอวิ๋นไป เห็นพื้นด้านหลังมีรอยของเหลวสีเหลืองอ่อนปนเลือดลากเป็นทางยาว

“เฉียว…เฉียวอัน ช่วยฉันด้วย!”

พอเห็นเฉียวอัน เซี่ยเสี่ยวอวิ๋นก็กลั้นไว้ไม่อยู่อีกต่อไป ปล่อยโฮออกมาสุดเสียง