บทที่ 164 ให้ของขวัญต้องให้ถูกใจถึงก้นบึ้งหัวใจ

เฉียวอันโน้มตัวไปข้างหน้า “หัวหน้าวิศวกรจ้าวคะ เครื่องติดตั้งรางเลื่อนเป็นยังไงบ้าง ฉันยังหวังให้มันช่วยทำเงินให้ได้รถเก๋งสักคันอยู่นะคะ”

รอยยิ้มของจ้าวเจิ้นกังกว้างขึ้นกว่าเดิม “ทำตามแบบร่างของเธอออกมาสองตัวแล้ว ได้ผลดีมากทีเดียว!”

“ฉันก็รอเธอกลับมานี่แหละ มาตรวจดูอีกรอบเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าไม่มีปัญหาอะไร เลขาฯ อวี๋ก็จะทำเรื่องรายงานขึ้นไปที่เมืองเอก ให้พวกเขาได้เห็นฝีมือของโรงงานเครื่องจักรกลตำบลจินสุ่ยของเรากันบ้าง”

“ไม่สิ ต้องบอกว่าให้เห็นฝีมือของเธอต่างหาก”

“วางใจเถอะ ไม่ว่ายังไงก็ต้องหารถเก๋งมาให้เธอให้ได้”

เวลานี้จ้าวเจิ้นกังมองเฉียวอันราวกับมองก้อนทองคำเปล่งประกายระยิบระยับ แทบอยากจะซ่อนตัวเธอไว้ในโรงงานเครื่องจักรกลไม่ให้ออกไปไหนเลยทีเดียว

เฉียวอันนัดแนะเวลาที่จะมาในช่วงบ่าย จากนั้นจึงปั่นจักรยานไปที่สถานีตำรวจ