บทที่ 132 มอบของขวัญให้แม่หมอ

ในหมู่บ้านไม่มีสิ่งบันเทิงใดๆ ทุกคนจึงเข้านอนกันตั้งแต่สองทุ่มกว่าเป็นส่วนใหญ่

พอได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของฮั่วจี้อวิ๋น เฉียวอันก็แวบเข้าไปในมิติลับ

ฮั่วจี้อวิ๋นหลับแล้วไม่เคยตื่นมากลางดึก เฉียวอันจึงวางใจได้อย่างเต็มที่

โลกใบเล็กในมิติลับไม่มีกลางคืน เธอจึงนั่งลงตรงมุมพักผ่อนของบ้านชั้นเดียว หยิบกระดาษกับปากกาขึ้นมาขีดๆ เขียนๆ

แบบร่างของเครื่องติดตั้งรางนำทางอยู่ในหัวของเธออยู่แล้ว ตอนนี้เพียงแค่วาดมันออกมาก็พอ

แต่สุภาษิตว่าไว้ได้ดี ให้ปลาก็ไม่สู้สอนวิธีตกปลา

เมื่อเร็วๆ นี้ เฉียวอันเพิ่งให้ทองคำแท่งแก่มั่วอวี่เซวียนไปอีกหนึ่งแท่ง นอกจากจะให้เป็นค่าจ้างช่วยซื้อของแล้ว เงินที่เหลือก็ให้เธอช่วยจัดซื้อสิ่งของจำเป็นมาให้

ซึ่งในนั้นมีหนังสือคู่มือรวมอยู่ด้วย