บทที่ 123 ผู้นำตรวจงานแต่ดันทำเสียเรื่อง

“ป้าพูดจาอะไรอย่างนั้นล่ะ ของวางอยู่ตรงนี้ก็เอาไว้ให้คนกินไม่ใช่หรือไง”

“เด็กบ้านฉันจะกินสักคำสองคำมันจะเป็นไรไป คงไม่ถึงกับทำให้บ้านเฉียวอันเขายากจนลงหรอกมั้ง”

สื่ออาฮวาเอ่ยอย่างมั่นอกมั่นใจ

คราวก่อนเธออุตส่าห์เสนอตัวจะมาช่วยเฉียวอันนึ่งซาลาเปา นังเด็กคนนี้กลับไม่รู้คุณคนเสียได้

ตอนนี้ในใจสื่ออาฮวาจึงเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง

บ้านนี้ทั้งนึ่งซาลาเปาทอดขนมเปี๊ยะไส้เนื้อทุกวัน ได้กลิ่นหอมฟุ้งลอยไปไกลขนาดนั้น พอกลับมากินข้าวที่บ้านตัวเองก็จืดชืดไร้รสชาติไปหมด

อย่าว่าแต่เด็กสามคนเลย แม้แต่เธอยังอยากกินจนน้ำลายสอ

ที่มาบ้านนี้ในวันนี้ อย่างแรกคือมาเยี่ยมเยียนตามประเพณี อย่างที่สองก็เพื่อจะมาเจรจาพาทีกับเฉียวอันให้รู้เรื่อง

ไม่ว่าจะอย่างไร หลังปีใหม่นี้เธอต้องหางานทำอาหารในบ้านเฉียวอันให้ได้