บทที่ 82 รับกระสุนแทนเธอ

หลี่เทาไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นแล้วลั่นไกทันที

“ปัง!”

เสี้ยววินาทีที่เสียงปืนดังขึ้น เฉียวอันรู้สึกว่าร่างของตนเซถลา คล้ายมีของหนักบางอย่างทับลงมาบนตัว

ครั้นเธอลืมตาขึ้น ใบหน้าที่คุ้นเคยก็ปรากฏสู่สายตา

ฮั่วจี้อวิ๋นขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนกำลังอดกลั้นความเจ็บปวดบางอย่าง

“คุณเป็นอะไรไหม”

เมื่อได้ยินเสียง เฉียวอันถึงเพิ่งได้สติ ในช่วงเวลาความเป็นความตาย เป็นฮั่วจี้อวิ๋นที่พุ่งเข้ามาโถมทับตัวเธอไว้และช่วยชีวิตเธอเอาไว้ได้ทัน

“ฮั่วจี้อวิ๋น คุณ…คุณมาได้ยังไง”

ที่เกิดเหตุชุลมุนวุ่นวายไปหมด เฉียวอันไม่สนใจหลี่เทาและคนอื่นๆ อีก เพราะในสายตาของเธอปรากฏสีแดงสดที่บาดตาขึ้นมา

“ฮั่วจี้อวิ๋น คุณได้รับบาดเจ็บ!” เฉียวอันรีบลุกขึ้นนั่งประคองเขา