บทที่ 72 นี่มันของรักของหวงเชียวนะ

“พวกผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลังตรวจดูของชิ้นนี้กันทั้งวันยังดูไม่ออกว่าพังตรงไหน เฉียวอันแค่ฟังเสียงดูก็รู้แล้ว เธอเก่งกว่าพวกคุณตั้งเยอะ!”

“เมื่อวานพวกคุณก็มายืนมุงดูกันเป็นฝูง ถ้าเธอประกอบกลับไม่ได้ พวกผู้ชายอย่างพวกคุณก็ประกอบกลับไม่ได้เหมือนกันใช่ไหม?”

“ฉันก็นึกว่าคนงานโรงงานเครื่องจักรกลจะแน่แค่ไหน ที่แท้ก็ขี้ม้าข้างนอกสุกใสข้างในเป็นโพรง เก่งแต่ปาก มีแต่พวกไม่ได้ความทั้งนั้น”

ซุนสี่วั่งถูกป้าหลิวตอกกลับจนพูดไม่ออก “เธอ… เธอ… นังหญิงชาวบ้าน!”

“หญิงชาวบ้านแล้วมันทำไม? ตระกูลแกย้อนกลับไปสามชั่วโคตรไม่ได้มาจากบ้านนอกหรือไง? ทั้งแม่แกทั้งย่าแกก็เป็นหญิงชาวบ้านเหมือนกันนั่นแหละ!”

เฉียวอันได้ยินแล้วถึงกับเลิกคิ้ว นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าป้าหลิวจะฝีปากกล้าและด่าเก่งขนาดนี้

แถมพอเห็นเธอถูกรังแกยังยอมออกหน้าช่วยเธออีก