บทที่ 69 หญิงดีไม่ลดตัวไปกัดกับหมา

“หัวหน้าวิศวกรจ้าว ต่อให้ร้อนใจแค่ไหนก็ใช่ว่าจะคว้าใครมารักษามั่วซั่วได้นะครับ” ซุนสี่วั่งโบกมือ “สหายหญิงสองคนนี้ รีบออกไปซะ ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่พวกเธอควรอยู่”

ป้าหลิวเห็นท่าทีเช่นนี้ก็เริ่มกลัว เธอจึงดึงแขนเสื้อของเฉียวอัน “เฉียวอัน เรากลับกันเถอะ”

ไม่ว่าจะในวันสิ้นโลกหรือในโลกนิยายใบนี้ สถานการณ์ของผู้หญิงก็ยากลำบากเหลือเกิน

เฉียวอันไม่ได้หวังว่าตัวเองจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ แต่เธอเกลียดผู้ชายที่เห็นผู้หญิงแล้วดูถูกเหยียดหยามโดยสัญชาตญาณพวกนี้ที่สุด

“ได้ค่ะป้าหลิว ยังไงเสียตลับลูกปืนในสายการผลิตนี้ก็ใกล้จะพังเต็มทีแล้ว ของพวกนี้เป็นอะไหล่นำเข้า ชิ้นไหนพังขึ้นมา วันนี้ต่อให้พระอินทร์ลงมาเอง สายการผลิตนี้ก็ต้องกลายเป็นเศษเหล็ก”