กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
หลังกินมื้อเย็นเสร็จ ฮั่วจี้อวิ๋นพักผ่อนครู่หนึ่งก็เริ่มต่อเฟอร์นิเจอร์อีกครั้ง
เฉียวอันเปลี่ยนยาให้ฮั่วฟางเสร็จแล้ว ก็มายืนพิงกรอบประตูมองดูเขา
ท่อนแขนกำยำเคาะตอกท่อนไม้ไม่หยุด เม็ดเหงื่อผุดพรายสลัดร่วงตามจังหวะการเคลื่อนไหว พลังความเข้มแข็งของลูกผู้ชายแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาอย่างเต็มเปี่ยม
เฉียวอันมองจนเพลินตา
"แม่คะ มองอะไรอยู่เหรอคะ" ฮั่วหนิงเดินเข้ามาข้างตัวเฉียวอัน
"มองพ่อของพวกหนูไง หล่อจริงๆ เลย"
"หล่อคืออะไรคะ" ฮั่วหนิงเงยหน้าถาม
"ก็คือ…ก็คือดูดีมากไงจ๊ะ"
"คิกๆ หนูก็คิดว่าพ่อดูดีเหมือนกัน" ฮั่วหนิงหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข
"เอาละๆ พวกเรากลับเข้าห้องกันเถอะ เดี๋ยวแม่จะเล่านิทานให้ฟังนะ"