บทที่ 44 หรือว่าเธอจะเป็นร่างทรง

“ผู้อำนวยการเจี่ยง! นังผู้หญิงคนนี้ไม่รู้จักดีชั่ว รู้กฎหมายแต่ยังกล้าละเมิด จับตัวเธอไปสอบสวนเดี๋ยวนี้เลย!”

“แล้วเรื่องที่ว่าแกเป็นปลาที่หลุดรอดแหของตระกูลมู่หรือเปล่า ฉันส่งคนไปตรวจสอบที่บ้านเกิดแกเดี๋ยวก็รู้ อย่าคิดว่าจะหนีพ้น!”

สีหน้าของเฮ่อเหรินหมิงเหี้ยมเกรียม ทว่าลึกๆ ในแววตากลับเปี่ยมไปด้วยความกระหายอยากอันวิปริต เขาราวกับมองเห็นภาพเฉียวอันถูกวิพากษ์วิจารณ์และถูกส่งตัวไปใช้แรงงาน จากนั้นก็คุกเข่าลงอ้อนวอนขอความเมตตาตรงหน้าเขาแล้ว

อันที่จริงตระกูลมู่ก็เปรียบเหมือนระเบิด ระเบิดที่พร้อมจะแตกออกได้ทุกที่ทุกเวลา

แต่น่าเสียดายที่เฉียวอันคิดถึงวันนี้ไว้นานแล้ว ตอนที่เธอจะออกจากเซินโจว เธอจึงได้ขอให้หวังเฟิงออกใบรับรองที่มีตราประทับสีแดงของคณะกรรมการเยาวชนเมืองเซินโจวให้