บทที่ 39 ฮั่วเฉินจอมดื้อรั้น

เฉียวอันเดินเข้าประตูบ้าน พลันปิดประตูลั่นดาล แล้วเก็บมีดทำครัวเข้ามิติไป

"แม่! เมื่อกี้ลานหน้าบ้านเสียงดังมากเลย แม่ไม่เป็นอะไรใช่ไหมจ๊ะ?" ฮั่วหนิงวิ่งพรวดพราดออกมาจากในห้อง

เฉียวอันกลัวว่าเด็กทั้งสองคนจะตกอยู่ในอันตราย จึงขังพวกเขาไว้ในบ้าน

"ไม่เป็นไรหรอก แม่แค่แวะไปดูบ้านลุงหวังหน่อย ไปแสดงความห่วงใยตามประสา ก็พวกเขาดันกินเนื้อหมูผสมยาเข้าไปนี่นา~"

ฮั่วเฉินตีหน้าขรึมเล็กน้อย "เธอวางแผนจะจัดการพวกเขาตั้งแต่วันนี้อยู่แล้วใช่ไหมล่ะ?"

เฉียวอันเลิกคิ้ว เด็กสี่ขวบคิดได้ถึงขั้นนี้เชียวหรือ? ช่างฉลาดเกินวัยจริงๆ

"จงใจใส่ยาลงในเนื้อหมู แล้วยังไปประกาศออกลำโพง พวกเขาก็เลยได้แต่กลืนความขมขื่นลงคอ พูดไม่ออกบอกไม่ถูก"