บทที่ 9 เรื่องดีๆ ไม่มีทางตกถึงมือหล่อนเด็ดขาด

เฉียวอันวิ่งไปที่รถแทรกเตอร์แล้วยื่นเงินหนึ่งหยวนให้คนขับ หลี่ชิวเซิง

"พี่หลี่ ฉันจ่ายหนึ่งหยวน ขอนั่งในห้องคนขับนะ"

รถแทรกเตอร์คันนี้เป็นของนำเข้าเมื่อหลายปีก่อน ในห้องคนขับนั่งได้สองคน บนเบาะยังมีเบาะรองนั่งอีกด้วย

"ได้เลย" หลี่ชิวเซิงรับเงินมาอย่างยินดี

"พวกทางนั้นน่ะ! ยังจะไปตัวตำบลกันอยู่ไหม ถ้าไปก็รีบจ่ายเงินแล้วขึ้นรถมา!"

สวีชุนผิงส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชา แล้วปีนขึ้นไปบนกระบะท้ายพร้อมกับเฝิงเสี่ยวลี่

หวังซูอวิ๋นถลึงตาใส่เฉียวอันอย่างเคียดแค้น จากนั้นก็เดินคอตกขึ้นไปบนกระบะท้ายเช่นกัน

รถแทรกเตอร์ส่งเสียงคำรามดังกระหึ่ม

ในตอนที่เฉียวอันถูกกระแทกกระทั้นจนเวียนหัวตาลายแทบจะอาเจียนออกมา รถแทรกเตอร์ก็หยุดลงในที่สุด

"ตอนห้าโมงเย็นเจอกันที่นี่นะ ถ้าพลาดพวกเธอก็ต้องเดินเท้ากลับกันเองแล้ว" หลี่ชิวเซิงเอ่ยเตือนทุกคน