บทที่ 1 ข้ามมิติมาในจังหวะคับขัน

“มู่ฮวา รีบเปลี่ยนมาใส่ชุดของมู่อวี่เร็วเข้า เร็วสิ!”

เสียงเร่งเร้าอันร้อนรนดังจนหัวของมู่ฮวาเต้นตุบๆ

เธอลืมตาขึ้น เห็นหญิงแปลกหน้าคนหนึ่งกำลังกระชากดึงเสื้อผ้าของเธอด้วยความลนลาน

เฉียวอันบิดข้อมือของอีกฝ่ายกลับตามสัญชาตญาณ

“มู่ฮวา เธอจะทำอะไรน่ะ! ฉันเป็นแม่ของเธอนะ!”

เฉียวอันได้ยินเสียงนี้ก็พลันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

ความทรงจำสองสายในสมองค่อยๆ ผสานรวมกัน สิ่งต่างๆ ตรงหน้าก็เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

“หึ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง” เฉียวอันแค่นยิ้มเย็น

เธออดทนดิ้นรนอยู่ในวันสิ้นโลกมาถึงสิบปี สร้างฐานหลบภัยนิรันดร์ขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรง ทว่าสุดท้ายพี่ชายแท้ๆ กลับชิงอำนาจ ตอกตรึงเธอติดกับชั้นหนังสือจนตาย

และในตอนนี้ เธอก็ได้ทะลุมิติเข้ามาในนิยายเล่มที่ถูกตรึงอยู่ด้วยกัน ซ้ำยังกลายเป็นตัวประกอบใช้แล้วทิ้งในเรื่อง