เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 334 - กวาดล้าง เพลิงแท้ลุกท่วม เจ้าหอสิ้นชีพ
เยี่ยอู่ยีกระโจนร่างขึ้น พุ่งตรงเข้าไปในหมู่ศัตรูทันที
เพลิงโอสถโกลาหลพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พริบตาเดียว ท้องฟ้ายามราตรีครึ่งแถบก็ถูกย้อมไปด้วยสีเทาหม่น
"อาณาเขตเพลิงโกลาหล เปิด"
เยี่ยอู่ยีส่งเสียงคำรามต่ำ น้ำเสียงหนักแน่นทรงพลัง โดยมีตัวเขาเป็นศูนย์กลาง ในรัศมีหนึ่งพันจั้ง พลันแปรเปลี่ยนเป็นทะเลเพลิงในชั่วพริบตา
เพลิงโอสถโกลาหลนี้เผาไหม้อย่างไร้เสียง ไม่ได้มีเสียงคำรามของเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ ทว่ากลับน่าสะพรึงกลัวถึงที่สุด เปลวเพลิงลามไปถึงที่ใด ความว่างเปล่าจะบิดเบี้ยวสั่นสะเทือน แม้แต่กฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินยังดูเหมือนจะร่ำไห้ครวญคราง
เหล่านักพรตของหอผลาญวิญญาณหลายสิบคน ยังไม่ทันได้ร่ายเวทป้องกันตัว และยังไม่ทันได้ใช้วิชาหลบหนี ก็ถูกทะเลเพลิงอันบ้าคลั่งกลืนกินไปจนหมดสิ้น
"อ๊าก"