เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314 - ออกเดินทาง วิหารกาลอวกาศ คลื่นลมแห่งนครหลวงเซียน
แสงอรุณยามเช้าตรู่คลี่คลุมทั่วทั้งเมืองอวิ๋นเหยาดุจผ้าแพรบางเบา
แท่นค่ายกลส่งข้ามมิติของสมาคมแพทย์โอสถในยามนี้ กำลังหมุนเวียนด้วยแสงวิญญาณนับหมื่นสาย ลวดลายค่ายกลดั่งสายธารดวงดาราหลั่งริน ถักทอเป็นภาพแปดทิศอันกว้างใหญ่ซับซ้อนบนพื้น ดูดกลืนและพ่นไอเซียนวิญญาณออกมาเป็นสายหมอก
เหลียงเจี๋ยยืนไพล่มืออยู่นอกแท่นค่ายกล ชุดยาวสีทองม่วงสะบัดพลิ้วตามสายลมเช้า
ประธานสมาคมแพทย์โอสถแห่งเมืองอวิ๋นเหยาผู้นี้ ปกติมักจะมีรอยยิ้มแจ่มใสอยู่เสมอ ทว่าในวันนี้กลับเก็บงำสีหน้า แววตาของผู้อาวุโสเต็มไปด้วยความจริงจังหนักแน่น
"การเดินทางไปยังนครหลวงเซียนไท่ซวีในครั้งนี้ หนทางยาวไกล อีกทั้งยังมีหอซื่อหุนคอยจับจ้องอยู่ในความมืด พวกเจ้าต้องระมัดระวังตัวให้มาก"