เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299 - ย่างกราย แดนเซียนเวิ้งว้าง สัตว์อสูรขวางทาง
ในวินาทีที่ก้าวข้ามผ่านประตูเซียน เยี่ยอู่ยีและเหยาเซียนจื่อรู้สึกราวกับถูกดึงดูดเข้าสู่สายธารแห่งกาลเวลาและมิติที่สร้างขึ้นจากกฎเกณฑ์อันบริสุทธิ์
รอบกายมีแสงสว่างพวยพุ่ง กลายเป็นเส้นทางสายรุ้งเจ็ดสี ลวดลายมรรคาถักทอเต็มท้องฟ้า เศษเสี้ยวกฎเกณฑ์ที่สว่างวาบปลิวว่อนไปทั่วสารทิศ สะท้อนแสงสีสันอันหลากหลาย ทั้งงดงามและตระการตายิ่งนัก
ทว่าภายใต้ภาพลักษณ์อันงดงามตระการตานี้ กลับซ่อนจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวที่พร้อมจะฉีกกระชากผู้บำเพ็ญจากโลกเบื้องล่างให้แหลกละเอียดเอาไว้
กระแสธารแห่งกาลเวลาและมิติอันบ้าคลั่งมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ดั่งใบมีดที่ไร้รูปนับหมื่นนับพันเล่ม กำลังกรีดเฉือนทุกสิ่งทุกอย่างภายในเส้นทางอย่างบ้าคลั่ง