กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 294 - สัมผัส โลกที่สูงส่งกว่า เสียงเพรียกจากแดนเซียน
หลังจากสภาพจิตใจมั่นคงแล้ว วันคืนในหุบเขาเสินหนงก็กลับคืนสู่ความสงบสุขอีกครั้ง
ในยามกลางวัน สายลมพัดเอื่อย ต้นไม้ใบหญ้าเขียวชอุ่ม สายน้ำในลำธารไหลรินไม่ขาดสาย
ยามว่างเยี่ยอู่ยีจะหลอมเม็ดอสูรอายุวัฒนะมอบให้ท่านปู่ บางคราวก็ชี้แนะการบำเพ็ญเพียรให้แก่โจวเสี่ยวอัน
หรือนั่งเคียงข้างเหยาเซียนจื่อบนโขดหินเขียว เฝ้ามองเมฆลอยละล่องและแสงสายัณห์ย้อมขอบฟ้า วันเวลาช่างอ่อนโยนและเงียบสงบยิ่งนัก
ในสายตาของคนภายนอก เขาก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของการบำเพ็ญในแดนวิญญาณ บรรลุความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ไร้ความอยาก ไร้ความต้องการ จิตใจคืนสู่ความสงบแล้ว
ทว่าเรื่องราวภายในใจมีเพียงเยี่ยอู่ยีเท่านั้นที่รู้ดี