เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 - ข้ามผ่านทัณฑ์ สละกายปกป้องโอสถ รอดตายหวุดหวิด
ถ้ำชิงมู่ตกอยู่ในความเงียบงันดั่งความตาย
นั่นเป็นความเงียบสงัดที่ชวนให้อึดอัดใจ ราวกับทั้งโลกถูกกดหยุดการเคลื่อนไหวเอาไว้
วังวนในความว่างเปล่าหยุดหมุน เนตรแห่งวิถีสวรรค์ลืมขึ้นอีกครั้ง จ้องมองลงมายังโอสถตัวอ่อนที่ควบแน่นเสร็จสิ้นไปแล้วเก้าส่วนเบื้องล่างด้วยความเฉยเมย รวมถึงร่างที่แหลกเหลวไปด้วยเลือดและเนื้อใต้โอสถตัวอ่อนนั้นด้วย
เยี่ยอู่ยีแหงนหน้า มองทะลุเส้นผมที่ขาดวิ่นไปยังท้องนภา
ร่างกายของเขาแหลกเหลวจนแทบไม่เป็นรูปเป็นร่าง แขนซ้ายบิดงอผิดรูปอย่างประหลาด กระดูกขาขวาโผล่พ้นเนื้อออกมา แผลที่หน้าอกลึกจนเห็นกระดูก โลหิตไหลรินจนแห้งเหือด เหลือเพียงคราบเลือดสีแดงคล้ำ
ดวงวิญญาณของเขาดุจดั่งเปลวเทียนกลางสายลม รากฐานแห่งมรรคาได้หลอมรวมเข้ากับโอสถตัวอ่อนไปแล้ว
ทว่าเขากลับกำลังยิ้ม