เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 271 - ปลดปล่อย สิ่งมีชีวิตนับร้อยล้านได้รับอิสรภาพ
ฝุ่นควันจากการพังทลายของหอคอยโอสถค่อยๆ สงบลง บนซากปรักหักพังอันเต็มไปด้วยร่องรอยความบอบช้ำของเทือกเขาว่านหั่ว กลิ่นอายมารร้ายสีโลหิตระหว่างฟ้าดินกำลังสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว
ดวงตะวันยามเช้าอันสดใสทลายม่านหมอก สาดส่องแสงสว่างลงสู่ผืนแผ่นดินที่แตกสลาย
ท่ามกลางความว่างเปล่า หม้อกระถางเสินหนงอันเก่าแก่หนักแน่นลอยนิ่งอยู่อย่างสงบ แม้ผ่านพ้นมหันตภัยสะเทือนฟ้าดินจนความเปล่งปลั่งบนตัวหม้อกระถางจะดูหมองคล้ำและมีรอยด่างพร้อยไปบ้าง ทว่ายังคงตั้งตระหง่านอยู่บนฟากฟ้าอย่างมั่นคง ล้อมรอบด้วยแสงสีเขียวครามชุ่มชื้นอันไม่เคยแปรเปลี่ยนมาแต่โบราณกาล เปี่ยมด้วยพลังเต๋าอันสงบสุขที่พร้อมจะสงเคราะห์ปวงชนและกอบกู้สรรพสิ่ง
ภายในหม้อกระถาง โอสถเม็ดหนึ่งที่มีสีเขียวมรกตกลมเกลี้ยงไร้ตำหนิกำลังลอยหมุนวนอย่างช้าๆ