เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 259 - ต้านลำพัง! หนึ่งคนหนึ่งกระบี่ ทะลวงสู่แกนกลาง
เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!
เส้นที่สอง เส้นที่สาม...
เสียงแตกหักระเบิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง สะเทือนกึกก้องไปทั่วทั้งแท่นบูชาสีเลือด!
โซ่ตรวนพันธนาการสีเลือดที่รัดแน่นอยู่รอบแขนขาและร่างกายของเยี่ยอู่ยี ภายใต้การกระแทกของพลังวิญญาณอันบ้าคลั่งและการบดขยี้ของพลังเต๋าดับสูญผลิบาน พลันปริแตกเป็นริ้วรอยและแตกสลายลงทีละชั้น!
โซ่ตรวนสีเลือดที่ควบแน่นมาจากไออัปมงคลของวิญญาณแค้นนับไม่ถ้วน ยามนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าการโจมตีของเยี่ยอู่ยี กลับเปราะบางดั่งท่อนไม้ผุพัง ไม่อาจต้านทานได้แม้แต่น้อย!
เหนือความว่างเปล่า เหยียนอู๋จี๋ที่กำลังมองดูสถานการณ์ด้วยสายตาเย็นชา ม่านตาพลันหดเล็กลง ใบหน้าชราภาพปรากฏความตกตะลึงอย่างไม่อยากจะเชื่อเป็นครั้งแรก
"เป็นไปได้อย่างไร?!"
เขาอุทานเสียงต่ำ แววตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น