เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 242 - ออกจากด่าน เจ้าหุบเขาตื่นตะลึง สถานะเปลี่ยนผัน
ตำหนักหลักแห่งหุบเขาเสินหนง
ขื่อทำจากไม้เขียว กระเบื้องมุงด้วยหยกวิญญาณ สิ่งปลูกสร้างทั้งหมดผสานเป็นหนึ่งเดียวตามธรรมชาติ แผ่ไอชีวิตอันเข้มข้นจนแทบจะจับตัวเป็นหยดน้ำ
ณ ตำแหน่งประธาน เจียงไป่เฉ่าผู้เป็นเจ้าหุบเขาเสินหนงกำลังนั่งสงบนิ่งเพื่อฝึกตน ในมือถือคัมภีร์วิถีแพทย์โบราณเล่มหนึ่งที่เก่าเหลืองและขาดวิ่น ทว่าระหว่างคิ้วกลับซ่อนความกระวนกระวายใจเอาไว้บางส่วน
ตลอดช่วงเวลาหลายวันมานี้ เขาลอบสังเกตความเคลื่อนไหวของเยี่ยอู่ยีอยู่ตลอด กลิ่นอายเต๋าแห่งความเป็นความตายที่ปะทุขึ้นสลับกันและหลอมรวมเข้าด้วยกันนั้น ทำให้จิตใจของเขายิ่งทวีความสั่นสะท้าน
ในเวลานั้นเอง เสียงฝีเท้าเบาๆ พลันดังมาจากนอกตำหนัก
ศิษย์เวรยามในชุดสีเขียวเรียบร้อย ท่าทางสำรวม รีบเดินเข้ามาในโถงใหญ่ โค้งคำนับพร้อมกล่าวด้วยความเคารพ