เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235 - ค้นพบ ร่างอัฐิเจินเหริน สถานที่นั่งสมาธิละสังขาร
ราตรีเงียบสงัด สายลมยามค่ำหน้าสุสานร้อยพฤกษาพัดผ่านอย่างเงียบเชียบ
จิตใจของเยี่ยอู่ยีสงบลงอย่างสมบูรณ์ กดข่มความหวั่นไหวทั้งหมดในใจ ก้าวเดินอย่างช้าๆ มุ่งหน้าไปยังแผ่นศิลาจารึกและสุสานหินโบราณ
กลางอากาศ อสรพิษเถาวัลย์ที่เคยดุร้ายเหล่านั้น บัดนี้ละทิ้งรังสีสังหารจนหมดสิ้น ลวดลายบนเถาวัลย์คลี่ขยายอย่างอ่อนโยน พากันค้อมตัวถอยร่นออกไป เปิดทางเดินให้อย่างเป็นระเบียบ
พลังพิทักษ์แห่งเขตต้องห้ามแต่โบราณกาล ภายใต้การชักนำของสายเลือดต้นกำเนิดเดียวกัน บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความเคารพและการยอมจำนน ยืนสงบนิ่งเพื่อต้อนรับผู้สืบทอดผู้นี้
เยี่ยอู่ยีก้าวมาหยุดอยู่หน้าแผ่นศิลาจารึก ปลายนิ้วสัมผัสลงบนผิวหินอันเย็นเฉียบอย่างแผ่วเบา