เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 231 - เชื้อเชิญ ขุมกำลังลึกลับ หุบเขาเสินหนงมาเยือน
ณ ชายขอบของแดนรกร้างศิลาสับสน ยอดเขาโดดเดี่ยวตั้งตระหง่านเสียดฟ้า
เยี่ยอู่ยียืนอยู่บนยอดเขา ชุดคลุมยาวสีเทาเขียวถูกลมปราณคุ้มกายพัดสะบัดส่งเสียงพรึ่บพั่บ
ขณะที่เขากำลังจะออกเดินทางกลับสู่พันธมิตรปราบมาร สมาธิหยั่งรู้พลันจับกลิ่นอายที่คุ้นเคยสายหนึ่งได้ กลิ่นอายนั้นเย็นเยียบดุจดอกกล้วยไม้ในหุบเขาลึก ทั้งยังแฝงกลิ่นหอมของโอสถจางๆ บริสุทธิ์และโดดเด่น นั่นคือเหยาเซียนจื่อที่ไม่พบหน้ากันมาหลายวัน
"เหยาเซียนจื่อหรือ"
เยี่ยอู่ยีใจกระตุก ร่างแปรสภาพเป็นสายรุ้งสีคราม พุ่งทะยานตามกลิ่นอายนั้นไป
บริเวณปากทางเข้าหุบเขาที่ห่างออกไปสิบลี้ เหยาเซียนจื่อสวมชุดกระโปรงยาวสีเขียวอ่อน ยืนสงบนิ่งอยู่ริมลำธาร เมื่อเห็นเงาร่างของเยี่ยอู่ยี ดวงตาคู่งามที่กระจ่างใสนั้นพลันปรากฏความยินดีพาดผ่าน