กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 223 - หลบหนี! นำโอสถเป็นสายฟ้า ระเบิดเปิดทางถอย
เยี่ยอู่ยีมองตามแผ่นหลังของเหยียนอู่ที่จากไป ในใจพลันบังเกิดความรู้สึกไม่สงบอย่างรุนแรง
เขารู้ดีว่า แม้วันนี้จะรักษาชีวิตไว้ได้ชั่วคราว ทว่าเมื่อคำสั่งสังหารของหอคอยโอสถถูกประกาศออกไป นับจากนี้เขาคงไม่อาจอยู่อย่างสงบสุขในแดนวิญญาณได้อีก
"เยี่ยอู่ยี เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่?" เหยาเซียนจื่อเอ่ยถามด้วยความห่วงใย
เยี่ยอู่ยีส่ายหน้า ทอดสายตามองไปยังหุบเขาหมื่นพิษที่ถูกหมอกดำปกคลุมอยู่ไกลลิบ เอ่ยเสียงต่ำ
"เหยาเซียนจื่อ เต้าจ่าง ผู้น้อยมีเรื่องรบกวนอยากขอร้องสักข้อ"
"ว่ามาเถิด"
"ผู้น้อยต้องการแยกตัวออกจากพันธมิตรชั่วคราว"
"อะไรนะ?"
เหยาซวิ่นซานขมวดคิ้วแน่น