เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 191 - ภัยแฝง เศษซากตำหนักโยวหมิง ฟื้นคืนชีพ
ศักราชต้าโจวปีที่ 35 ฤดูหนาว
เมืองหลวงต้อนรับหิมะแรกของปี
เกล็ดหิมะอันละเอียดอ่อนประดุจดอกไม้หยกที่แหลกสลาย ค่อยๆ โปรยปรายลงมาจากท้องนภาสีเทาหม่น เคลือบผิวกระเบื้องเคลือบของตำหนักเซียนเปิ่นเฉ่าด้วยละอองน้ำค้างแข็งสีขาวบางๆ
เยี่ยอู่ยียืนอยู่บนหอชมจันทร์ ในมือถือม้วนบันทึกการรักษาที่ส่งด่วนด้วยม้าเร็วมาจากเมืองโยวโจว ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามแผ่นกระดาษ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันอย่างลืมตัว
"ศิษย์พี่ อากาศหนาวเหน็บถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงมายืนอยู่ตรงนี้เล่า"
โจวเสี่ยวอันประคองถ้วยชาขิงพุทราจีนที่มีไอร้อนกรุ่นเดินขึ้นมาบนหอ เมื่อเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของเขา รอยยิ้มบนใบหน้าก็จางลงไปบ้าง
"เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ"
"เจ้าลองดูสิ่งนี้"