กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 155 - ตื่นรู้ ระหว่างความเป็นความตาย ทะลวงขั้นกลาง
กลิ่นอายแห่งความตายประหนึ่งหัตถ์ที่มองไม่เห็น บีบเค้นเข้าที่ลำคอของเยี่ยอู่ยี
ลูกบอลพลังอสูรสีดำขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วในม่านตา ไอร้อนระอุเผาเส้นผมสีขาวตรงหน้าผากจนหงิกงอ ผิวหนังเจ็บแปลบดุจถูกเข็มทิ่มแทง
กาลเวลาคล้ายถูกยืดออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดในชั่วพริบตานี้ เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงพลังปราณแต่ละสายที่ไหลเวียนอย่างยากลำบากในเส้นลมปราณ รับรู้ถึงความเย็นเยียบของเกล็ดหิมะที่สัมผัสใบหน้าแล้วละลายหายไปในทันที
"ข้ายังมีเรื่องราวอีกมากมายที่ยังทำไม่สำเร็จ"
"ราษฎรแห่งต้าโจวยังต้องการโรงหมอ"
"ทหารหาญแห่งเมืองเหลียงโจวยังต้องการยาเม็ดโอสถ"