กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152 - ผนึก ใช้โอสถเป็นค่ายกล ผนึกรอยแยก
ยามรุ่งสาง ขอบฟ้าเพิ่งปรากฏแสงสีขาวจางๆ ภายนอกอารามต้วนหลงพลันแว่วเสียงฝีเท้าเป็นระเบียบ
เหยียนเลี่ยนำทหารกล้าสามร้อยนายย่ำผ่านหิมะที่หนาท่วมข้อเท้าเข้ามา ชุดเกราะเกาะพราวด้วยเกล็ดน้ำแข็งใส ทุกย่างก้าวส่งเสียงดังกรอบแกรบ
"ราชาโอสถ สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง"
เหยียนเลี่ยก้าวยาวๆ ผ่านซากประตูอาราม ระหว่างคิ้วเกาะด้วยน้ำค้างแข็ง แฝงกลิ่นอายสังหารของทหารกรำศึก
เยี่ยอู่ยียืนขึ้นจากข้างบ่อน้ำร้าง ใบหน้าซีดขาวเล็กน้อย
"รอยแยกเปิดออกแล้วเจ็ดส่วน กลิ่นอายอสูรก้นบ่อทวีความเข้มข้น เผ่าอสูรอาจทำลายพันธนาการทะลักเข้าสู่แดนมนุษย์ได้ทุกเมื่อ"
เขากล่าวเสียงขรึม