เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 125 - สิ่งที่ปรารถนา ขอเพียงเปิดโรงหมอ ช่วยเหลือปวงประชา
ทางชานเมืองด้านทิศตะวันตกของเมืองหลวง ทางเข้าสู่แหล่งสลัมเปรียบเสมือนหลักเขตที่ไร้รูปร่าง แบ่งแยกโลกสองใบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงออกจากกัน
ฟากนี้ของหลักเขต ประตูสีแดงชาดและกำแพงสูงตระหง่านตัดกันอย่างชัดเจนกับบ้านดินเตี้ยๆ ในฝั่งโน้น หลังคาหญ้าคาที่ฝั่งนั้นถูกลมพัดกระชากจนขาดวิ่นดั่งเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่ง ถนนดินใต้ฝ่าเท้าถูกสายฝนที่ตกติดต่อกันหลายวันชะล้างจนกลายเป็นปลักโคลนสีน้ำตาลเข้ม
เยี่ยอู๋ยียืนอยู่ตรงปากทางอันเฉอะแฉะ มองดูเงาร่างที่นอนคดคู้อยู่ตรงมุมกำแพงไม่ไกล คนเหล่านั้นสวมเสื้อผ้าขาดวิ่นจนแทบไม่สามารถปกปิดร่างกาย ใบหน้าที่ซูบผอมเหลืองกรอยเต็มไปด้วยแผลจากความหนาวและแผลพุพอง แววตาว่างเปล่าไร้ประกาย