กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122 - เข้าเมืองหลวง นครหลวงตระหง่าน คลื่นใต้น้ำเชี่ยวกราก
เจ็ดวันต่อมา ณ เมืองหลวงแห่งราชวงศ์ต้าโจว เมืองเทียนจิง
หมอกยามเช้ายังไม่ทันจางหาย เงาร่างมหึมาสีเขียวอมดำก็แทงทะลุสายหมอกบาง ทอดตัวยาวขวางกั้นระหว่างผืนฟ้าและแผ่นดิน
เยี่ยอู๋ยีดึงบังเหียนม้า ม้าขาวพุ่งทะยานสองขาหน้าขึ้นกลางอากาศ ส่งเสียงร้องแหลมกังวาน เขาเงยหน้าขึ้นมอง กำแพงเมืองของเมืองเทียนจิงราวกับเทือกเขาที่ทอดยาวติดต่อกัน ศิลาขนาดใหญ่สีเขียวอมดำวางเรียงซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ แต่ละก้อนมีความกว้างยาวราวหนึ่งจั้ง
"ช่างเป็นเมืองที่โอ่อ่ายิ่งนัก"
เยี่ยอู๋ยีเอ่ยชมเสียงเบา ปลายนิ้วลูบไล้ลวดลายบนอานม้าโดยไม่รู้ตัว