เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100 - ก้าวต่อไป! จุดสูงสุดแห่งเสวียนอี เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
เยี่ยอู่ยีไม่สนใจเสียงขานรับด้านหลัง เงาร่างของเขาเร้นหายเข้าไปหลังบานประตูสีชาดนั้นนานแล้ว
จ้าวเซวียนได้รับการพยุงจากเหล่าผู้ติดตามเดินโซเซจากไป ทำให้เหล่าศิษย์ที่เดินผ่านไปมาต่างหันมองด้วยความสนใจ
เหล่าศิษย์ที่ยืนดูอยู่ค่อยๆ แยกย้ายกันไป ปากยังคงสนทนาถึงหนึ่งกระบวนท่าสะเทือนขวัญเมื่อครู่อย่างออกรส
บ้างทำท่าทางเลียนแบบเพลงฝ่ามือที่ผสานการดับสูญและผลิบานของเยี่ยอู่ยี บ้างตื่นตะลึงที่ขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นที่เจ็ดสามารถสยบขอบเขตสร้างรากฐานจุดสูงสุดได้ และผู้ที่มีความคิดเฉียบแหลมเริ่มครุ่นคิดถึงหลักการแห่งมรรคาแพทย์ที่แฝงอยู่ในเพลงฝ่ามือนั้น รู้สึกเพียงความลึกล้ำอันไร้ขอบเขต เพียงพอให้พวกเขาตั้งใจศึกษาค้นคว้าไปได้หลายเดือน