กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 - ซาบซึ้ง ประชาชนทั่วทั้งเมือง คุกเข่ากราบขอบคุณหมอเทวดา
แสงรุ่งอรุณสาดส่อง ขอบฟ้าทิศตะวันออกเริ่มปรากฏแสงสีขาวนวล เมืองเสวียนอีก็พลันตื่นจากการหลับใหล
ณ ลานกว้างใจกลางเมือง บรรดาชาวบ้านต่างพากันมารวมตัวกันโดยมิได้นัดหมาย เพื่อจัดพิธีไว้อาลัยอันเรียบง่ายทว่าเปี่ยมด้วยความเคารพให้แก่ญาติมิตรที่ล่วงลับไปในภัยพิบัติครานี้
กระดาษเงินกระดาษทองปลิวว่อนตามสายลมยามเช้า ประหนึ่งผีเสื้อสีเทาขาวนับหมื่นนับแสนตัว บินวนเวียนขึ้นสู่ท้องฟ้าสีหม่น
เยี่ยอู่ยีและเวินซินพร้อมพรรคพวกยืนสงบนิ่งอยู่ริมขอบลานกว้าง เฝ้ามองทุกสิ่งอย่างเงียบงัน ลมยามเช้าพัดชายเสื้อของเยี่ยอู่ยีสะบัดพลิ้ว ใบหน้าของเขาสงบนิ่งและเคร่งขรึม ดวงตาอันลึกล้ำสะท้อนภาพของผู้คนที่กำลังโศกเศร้า