กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 - โรคระบาด นครใต้ขุนเขา ทุกข์เข็ญทั่วหล้า
"เปิด"
สิ้นเสียงตวาดก้องของเยี่ยอู่ยี ฝาเตาหลอมก็พลันเปิดพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ชั่วพริบตา แสงสีทองเจิดจ้าสามสายพุ่งวาบออกมาประดุจมังกรทองสามตัวทะยานฝ่าม่านเมฆ แหวกว่ายกลางเวหาอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะร่วงหล่นลงสู่จานหยกขาวอย่างแม่นยำ
กลิ่นโอสถหอมฟุ้งขจรกระจาย อบอวลไปทั่วทั้งห้องหลอมยา กลิ่นหอมนั้นแฝงจังหวะจะโคนอันลึกล้ำของการเกื้อหนุนและข่มกันของเบญจธาตุ ผู้ใดได้สูดดมต่างต้องสั่นสะท้านไปถึงจิตวิญญาณ
"สำเร็จแล้วรึ" เวินซินอุทานด้วยความยินดี ดวงตางามทอประกายไม่อยากจะเชื่อ