กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 63 - สังหารกลับ ค่ายกลกลิ่นโอสถ สัตว์ร้ายจนมุม
หลิวจื่อหมิงกลืนเม็ดโอสถระเบิดวิญญาณลงไป พลังบำเพ็ญก็พุ่งทะยานจากขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นที่เจ็ดสู่ขั้นที่แปดในพริบตา
อานุภาพของพัดขุนเขาวารีเพิ่มขึ้นตาม คลื่นปราณที่พัดออกมาควบแน่นจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า กรีดพื้นดินจนแตกระแหงเป็นร่องลึก
"ไปตายซะ"
คลื่นปราณลูกมหึมาซัดตรงเข้าหาเยี่ยอู่ยี ความเร็วน่าตระหนกจนไม่อาจหลบพ้น
"วิชาเกราะร้อยพฤกษา"
ม่านพฤกษาก่อตัวขึ้นทันที ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าคลื่นปราณอันทรงพลัง มันกลับเปราะบางดุจแผ่นกระดาษ แตกกระจายในพริบตา คลื่นปราณกระแทกเข้าใส่หน้าอกของเยี่ยอู่ยี ส่งร่างเขาลอยกระเด็นไปหลายจั้ง โลหิตทะลักออกจากปาก
"ศิษย์พี่เยี่ย" ศิษย์สตรีสำนักคลื่นมังคลาหวีดร้องด้วยความตกใจ