กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 - มรรคาโอสถ! ประลองปรุงโอสถ ชั้นเลิศสูงสุดดั่งพลิกฝ่ามือ
"ศิษย์น้องเยี่ย ยินดีด้วย"
เวินซินเดินเข้ามาหาเยี่ยอู่ยี ดวงตาเปี่ยมด้วยความชื่นชม
"หญ้าผันผ่านดับสูญต้นสุดท้ายนั้น เจ้าจำแนกได้อย่างไร"
"เป็นความโชคดีขอรับ"
เยี่ยอู่ยียิ้ม
"ข้าเคยอ่านพบบันทึกในตำราโบราณเล่มหนึ่ง หญ้าผันผ่านดับสูญยามเหี่ยวแห้งดูคล้ายไร้ชีวิต ทว่าภายในลำต้นจะหลงเหลือพลังชีวิตสีทองจางๆ เอาไว้สายหนึ่ง อีกทั้งยังมีท่วงทำนองดั่งการหายใจ ส่วนหญ้าวิญญาณดับนั้นจะดับสูญอย่างสิ้นเชิง ไร้ซึ่งพลังชีวิตหลงเหลือ มีเพียงไอหยินอันหนาทึบ"
เวินซินพยักหน้าครุ่นคิด
"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ สายตาช่างสังเกตของเจ้า อยู่เหนือกว่าข้าจริงๆ ท่วงทำนองสายนั้น ข้าสังเกตไม่เห็นเลยแม้แต่น้อย"