กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 31 - เข้าสำนัก เทือกเขาเสวียนอี ปราณวิญญาณดั่งระลอกคลื่น
รถม้าควบตะบึงไปตามเส้นทางสัญจรอย่างเต็มกำลัง ทิวทัศน์นอกหน้าต่างค่อยๆ เปลี่ยนจากเนินเขาซับซ้อนกลายเป็นแนวเทือกเขาสูงตระหง่าน พื้นดินค่อยๆ สูงชันขึ้นเรื่อยๆ อากาศก็ยิ่งทวีความสดชื่นบริสุทธิ์
เยี่ยอู่ยีเลิกม่านรถม้าขึ้น ลมยามเช้าที่อบอวลด้วยหยาดน้ำค้างพัดปะทะใบหน้า นำพาความเย็นฉ่ำปลอดโปร่งที่ยากจะบรรยายมาให้ เขาสูดหายใจเข้าลึก รู้สึกราวกับอวัยวะภายในได้รับการชำระล้างด้วยธารน้ำใส ทำให้จิตใจแจ่มใสกระปรี้กระเปร่าขึ้นหลายส่วน
"นั่นคือเทือกเขาเสวียนอี"
เสียงของเฉินเต้าหยวนดังแว่วมาจากนอกห้องโดยสาร