กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 - ยิ้มเยาะ! หนี้สินข้าจ่าย การแต่งงานอย่าหวัง
หลิวซานเตาพอกรอยยิ้มประจบไว้เต็มใบหน้า เฝ้ารอให้เยี่ยอู่ยียินดีตอบรับ
"หลิวซานเตา"
จู่ๆ เยี่ยอู่ยีก็เอ่ยขึ้นมาอย่างราบเรียบ น้ำเสียงสงบนิ่งจนเกือบจะเย็นชา ทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธ
"หนี้ของเจ้า ข้าจะคืน บุตรสาวของเจ้า ข้าไม่ต้องการ เงินห้าสิบตำลึงนี้ เจ้าจงนำกลับไปเสีย"
รอยยิ้มประจบสอพลอบนใบหน้าของหลิวซานเตาพลันแข็งค้างในทันที มือที่ยื่นส่งถุงเงินชะงักค้างอยู่กลางอากาศ จะยื่นต่อก็ไม่ได้ จะดึงกลับก็ไม่ดี ราวกับออกแรงชกออกไปอย่างเต็มกำลังแต่กลับปะทะเข้ากับก้อนนุ่นอันอ่อนนุ่ม ในใจทั้งอึดอัดและคับข้องใจอย่างยิ่ง