กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 - เข้าป่า! แดนต้องห้ามเขาซวีอู๋ มีไปไร้กลับ
ฟ้าหลังฝนแจ่มใส ทางขึ้นเขาเฉอะแฉะไปด้วยโคลน
เยี่ยอู่ยีสะพายตะกร้าไม้ไผ่ เอวเหน็บมีดพร้าขึ้นสนิมเล่มนั้น ก่อนออกเดินทางได้แวะไปหาเพื่อนบ้าน วานให้ช่วยดูแลท่านปู่ จากนั้นจึงก้าวเท้าเดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเขาซวีอู๋ทีละก้าว
เบื้องหลัง โครงร่างของหมู่บ้านชิงจู๋ค่อยๆ เลือนรางลง เสียงหัวเราะเย้ยหยัน สายตาเหยียดหยามเหล่านั้น ล้วนถูกเขาทิ้งไว้เบื้องหลัง
เวลานี้ ในใจของเขามีเพียงความคิดเดียวคือ หาเห็ดหลินจือโลหิตให้พบ ช่วยชีวิตท่านปู่