กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 - ถอนหมั้น! คู่หมั้นเหยียดหยามต่อหน้าธารกำนัล เจ้าไม่คู่ควร
สายฝนหยุดตกแล้ว ท้องฟ้าสว่างกระจ่างแจ้ง
ในอากาศยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของดินชื้นแฉะ บนกิ่งก้านของต้นหวายโบราณหน้าประตูรั้วมีหยดน้ำใสเกาะพราว หยดลงกระทบพื้นดินจนเกิดเป็นแอ่งน้ำขนาดเล็กเป็นหย่อมๆ
เยี่ยอู่ยีสะพายตะกร้าไม้ไผ่ มือกระชับมีดพร้า กำลังจะมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเขาซวีอู๋
ครั้นเดินมาถึงใต้ต้นหวายโบราณอายุนับร้อยปี เขาก็ถูกคนกลุ่มหนึ่งขวางทางไว้
"โอ้โห นี่ไม่ใช่อภิชาตบุตรยอดกตัญญูของหมู่บ้านเราหรอกหรือ" น้ำเสียงแหลมสูงเสียดแทงหูดังขึ้น