ตอนที่ 268 เจ้าก้อนแป้งน้อย พวกฉันยินดีนับถือเธอเป็นมรรคาสวรรค์!

สังหารในครั้งเดียว!

เสียงร้องโหยหวน “อ๊าง” ดังมาจากกลางลานกว้าง

หมอกทมิฬสลายไป เผยให้เห็นร่างของแม่น้ำใสที่ใกล้ตาย ผิวที่เปลือยออกมาถูกกัดกร่อนจนเป็นหลุมบ่อ ราวกับฟองน้ำถูกกรดกำมะถันเผาไหม้

เขาหายใจออกมากกว่าหายใจเข้า ดวงตาปิดสนิท มีเพียงอกที่ยกขึ้นลงเล็กน้อย บ่งบอกว่าเขายังมีลมหายใจอยู่

น้ำตาของเสียนเยว่ไม่อาจกลั้นไว้ได้อีกต่อไป นางร้องไห้โฮแล้วพุ่งเข้าไป มือเท้าทำอะไรไม่ถูก อยากพยุงแม่น้ำใสขึ้นมา

“พ่อ!” เสียนเยว่เพรียกหาเสียงต่อเสียง ราวกับนกน้อยร่ำไห้จนเลือดตาไหล “พ่อ ตื่นสิ มองเยว่เยว่หน่อย ฉันไม่โกรธพ่อแล้ว พ่อลืมตาขึ้น เรากลับบ้านกันนะ ได้ไหม?”

ปลายนิ้วของแม่น้ำใสขยับเล็กน้อย ดูเหมือนจะได้ยินเสียงลูกสาว แต่บาดเจ็บหนักเกินไปจนไม่อาจลืมตาได้เลย

การเข่นฆ่ากริชสีดำสนิททั้งเล่ม หลังจากสังหารกลุ่มหมอกทมิฬไปอีกกลุ่ม ปราณอำมหิตบนใบมีดยิ่งหนักหน่วงขึ้น

แต่เจ้าก้อนแป้งน้อยไม่กลัวเลย นางยื่นมือน้อยอ้วนออกไปคว้าการเข่นฆ่า