เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ครืน” ดินแดนลับเนินกระบี่เทพทั้งแห่งสั่นสะเทือน กำแพงกั้นมิติราวกับแก้วที่เปราะบาง ร่วงหล่นลงมาเป็นระยะ ๆ
ดินแดนลับเนินกระบี่เทพ ถล่มแล้ว!
ทุกคนตกใจจนทำอะไรไม่ถูก พร้อมใจกันวิ่งหนีกระเจิงไปทุกสารทิศราวกับฝูงสัตว์ปีกและสัตว์ป่า
หมิงอียืนมั่นไม่ไหวติง ข้างกายเขามีเจ้าก้อนนมน้อยสองคนที่ปลอดภัยเป็นพิเศษ
เสียนเยว่เงยศีรษะขึ้น มองหมิงอีร่างสูงใหญ่ จู่ ๆ ในดวงตาก็เผยความเลื่อมใสอย่างร้อนแรงและความอิจฉาอย่างเข้มข้น
พ่อของเสี่ยวเหมิงเหมิงเป็นอย่างที่เธอพูดจริง ๆ เก่งสุด ๆ ราวกับวีรชนที่ไร้ผู้ต้านทาน
สายตาแบบนี้แทงลึกเข้าไปในใจแม่น้ำใส
เลือดสดไหลจากหางตา อาบทัศนวิสัยของเขาให้เป็นสีแดงฉาน แต่ทั้งหมดนี้เทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดในหัวใจเขา
พ่อทุกคนในตอนเริ่มต้นล้วนเป็นท่าเทียบเรือที่พึ่งพาได้ที่สุดของเด็ก เป็นวีรชนที่เก่งที่สุด และถูกเด็กเลื่อมใสสุดขีด
ทว่า ลูกสาวอัจฉริยะของเขากลับเลื่อมใสชายอื่น