กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เจียงหวยซาบซึ้ง แต่ก็ไม่กล้าขยับตัว
เขาอ่อนใจเล็กน้อย “เป่าเป่า ลูกทำอะไรน่ะ”
เจ้าก้อนแป้งน้อยสีหน้าเปลี่ยนเป็นดีใจ พุ่งเข้ามาทั้งตัวกระแทกลงบนตัวเจียงหวย “พ่อ!”
เจียงหวยหน้าซีดลงไปอีก “!!!”
เจ้าก้อนแป้งน้อยวัยสามขวบครึ่ง อย่างน้อยก็หนักยี่สิบถึงสามสิบจิน กระแทกลงมาฉับพลันแบบนี้ เจียงหวยแทบสิ้นใจตายคาที่!
เขาพูดไม่ออกเลย “เป่า…เป่า!”
ลุก! ขึ้น! ก่อน!
ถวนจื่อไม่ยอมลุกขึ้นมา ดีใจกลิ้งไปมาบนตัวพ่อ เธอดีใจจนหยิบนมขึ้นมา ยัดหลอดเข้าในปากตัวเอง ซดอึก ๆ
ดวงตาโตกลมป้อมคู่หนึ่งเป็นประกายจ้องมองเจียงหวย มองอย่างไรก็มีความสุข
เจียงหวย: “……”